To jest dokładnie ten przepis, który jest jak filet: same plusy, żadnego minusa. Jest szybki, małoskładnikowy i nieskomplikowany ! To jest również ten przepis, z którego korzystasz, kiedy Twoi goście dzwonią, że właśnie do Ciebie jadą. Więc Ty kręcisz ten deser i masz jeszcze czas na pomalowanie ust. Lubię go przede wszystkim dlatego, że słodkie równoważy się z kwaśnym. Słodycz mleka skondensowanego i kwas oraz “perfumy” limonki sprawiają, że ten deser, choć prosty, jest wyjątkowo elegancki. Do tego konsystencja jest niesamowicie kremowa. Jest deserem idealnym po bardzo obfitym obiedzie. Dlatego sprawdzi się idealnie w Święta lub na przyjęciach. * Zostawiam Wam filmik, na którym cudowny Jamie Oliver rozprawia się z granatem. Przyda się w przepisie, a może i w życiu...
Ta beza jest piękna i egzotyczna jak wakacje na złotym piasku. Kiedy pieczesz ją zimą, to cieszysz się, bo wygląda jak słońce na talerzu. Jesienią też pasuje – do złotych liści, nasiadówek u znajomych lub kolejnego odcinka z Netflixa. Do tego jest słodka, ale kiedy masz już dość tej słodyczy, przychodzi wybawienie w postaci marakui. Pachnącej jak Chanel. W tej bezie są jeszcze dwie sprawy. Dla tych, którzy wyłapią wszystko, jest orzeźwienie z japońskiej herbaty matcha. A dla tych, co jak ja chodzili z dziadkiem na kokosanki i kochają to wspomnienie i ten smak, jest kokos ukryty w białku. I kiedy robisz to ciasto, to w sercu twym taniec, w głowie spokój, a w domu radość. ...
Nigdy nie przepadałam za czekoladowymi ciastami. Coś tam na “kakale” wchodziło w grę, ale z czekoladą – dziękuję, postoję. Ponoć dojrzewamy do smaków i zmieniają się nasze upodobania. Są w życiu fazy. Tygodniami wałkowana jaglanka na orzechowym z owocami, a kiedy indziej ser z pomidorami. Są też mody. I są fascynacje. U mnie w tym wypadku człowiekiem. Ulą. Ulą od brownie i czekoladowych ciastek. To jest ten moment, kiedy spotkanie TAKIEJ osoby daje Tobie kopa, inspiruje i myślisz sobie: “ta kobieta za serce ma ciasto jakiego jeszcze w życiu swym nie spotkałam, a wiedziałam, że go szukam”. I pamiętam jak Jej zgrabne dłonie łamały tabliczki kolejnych czekolad, jak ruszała się po kuchni i mieszała w miskach. A w naszej kuchni pachniało miłością do tego, co robiła. Jest taki jeden przepis na brownie, który trzymam w sercu, bo to było moje pierwsze czekoladowe, podpatrzone od Niej. I choć obstawałam przy swoim, że ja tego i tak nie lubię, to czas mijał, a ja miękłam. Stąd przepis. Nie pierwszy i nie...
To jest dokładnie ten przepis, który jest jak filet: same plusy, żadnego minusa. Jest szybki, małoskładnikowy i nieskomplikowany ! To jest również ten przepis, z którego korzystasz, kiedy Twoi goście dzwonią, że właśnie do Ciebie jadą. Więc Ty kręcisz ten deser i masz jeszcze czas na pomalowanie ust. Lubię go przede wszystkim dlatego, że słodkie równoważy się z kwaśnym. Słodycz mleka skondensowanego i kwas oraz “perfumy” limonki sprawiają, że ten deser, choć prosty, jest wyjątkowo elegancki. Do tego konsystencja jest niesamowicie kremowa. Jest deserem idealnym po bardzo obfitym obiedzie. Dlatego sprawdzi się idealnie w Święta lub na przyjęciach. * Zostawiam Wam filmik, na którym cudowny Jamie Oliver rozprawia się z granatem. Przyda się w przepisie, a może i w życiu...
